TAZE 12’LERE MERHABA

         İlk mezunlarımızı verdiğimiz bu heyecanlı yılı bitirdik. LYS yerleştirme sonuçları yılın son ama en güzel haberini verdi bize. Bütün öğrencilerimizin istedikleri bölümlere yerleşmiş olmasını görmekti bütün bu çalışmaların sonundaki hedef…

         Yıl boyunca öğrencilerimizin nasıl çalıştıklarını ya da bazen çalışamadıklarını
PDR Servisi olarak yakından izledik. Hocalarının emekleri, yoğun programlar, çalışma sisteminin sürdürülmesi derken bir koca yıl geçti. Ama bu arada mezun olma duygusu, son sene baskısı, her telden etkilenen motivasyonlar, ….vb. bir sürü güzel anımız-engelimiz de oldu.

         “Acaba hangi şehir olmalı?”
         Okumak için mi, gezmek için mi?
         “Hangi üniversite daha güzel?”
         Eğitimi mi, bahçesi mi?
         “Hangi kampus büyük?”
         Laboratuarları açısından mı,  ‘cafe’ ler açısından mı?
         “Hukuk mu, ne olurum bitirince?”
         Bu arada bu soru, bazen gerçekten yerinde soruldu. Ama o son şans, son sene duygusu var ya bu soruları o duygu hali sordurdu.
         “Biliyorum çalışmalıyım ama eve gidince masanın başına oturuyorum, 15 dakika sonra çok sıkılıyorum. Hocam dikkat sorunum var galiba.”
         Oysaki bu dikkat değil tamamen motivasyon yani istek sorunudur. Amacınıza ulaşma isteğinizi arttıran ne varsa onları bulmalı ve uygulamalısınız.
         “Hocam bir program yapalım ama günde kaç soru çözeceğim de yazsın, sizde kontrol edin onları çözüp çözmediğimi olur mu?”
         Kontrol edilmeden, içinizdeki güçle doğru yolu bulmak en iyisidir. Kendinize verdiğiniz sözü yerine getirmeniz çok gerekli ve çok önemlidir.
         “Hocam bu program olmaz, benim her akşam özel dersim var, yorgun oluyorum, çalışamıyorum.”
         Yalnız ders çalışmak, okuldakileri evde tekrar etmek ve soru çözmek kesinlikle yeterlidir. Ancak konu eksiği varsa ve okul bu konuda yardımcı olmuyorsa geçici bir süre ders alınabilir. Bunun dışında aldığınız her ders sizi biraz daha tembel, biraz daha güvensiz yapabilir. Sizi çalıştıranlara güvenmek iyidir ama kendinize de güvenmelisiniz, bunun için de yalnız ders çalışmalısınız.

         Bu ve buna benzer daha pek soruyu yanıtladım, çözüm bulmaya çalıştım. Bir kez daha anladım ki destek gerçekten isteyince işe yarar. Zaman geçti, sınavlar bitti, okul bitti ve son sözü yine deneyim söyledi. İstekli olmadan, bu işe gönül vermeden, biraz programlı olmadan olmuyor.

         Arkadaşlarınız bu sorulara aldıkları cevaplara uydukları kadar başarılı oldular. Şaşırtanlar aslında verilenleri tam almaya çalışanlar oldu. Zeka, tek başına kimseyi kurtaramadı. Sürüden ayrılanları kurt kapmadı ama yoldan alıkoydu, bir arkaya attı.

 

         Sevgili 11’ler ( yani yeni 12’ler) Bütün bunları yaşarken sizi unutmadık. Hatta hep aklımızdaydınızJ
Sizde aynı sorularla boğuşacaksınız, aynı duyguları yaşayacaksınız. O zaman arkadaşlarınızın nasıl yol aldıklarına kulak verin.

         Elinizden geldiğince sistemli çalışmaya,
         Hedefinizi erkenden belirleyip, ona kilitlenmeye,
         Asla okuldan kopmamaya,
         Bahaneleri unutmaya,
         Hocalarınızla arkadaşlarınızdan daha samimi olmaya,

Hazır olun, gerisini biz hallederiz…

En sevmediğim şeydir istemeyene öğüt vermek ama en korktuğum şeydir bildiklerimi söylemediğim için pişman olmak…

 

HEPİMİZE BAŞARILI VE HEYECAN DOLU BİR YIL DİLİYORUM

 

Pınar Ünver
Lise PDR Uzmanı